Arm maar gelukkig
Strips is het medium bij uitstek waarin men, zonder veel bijkomende kosten, loos kan gaan met ontploffingen, sciencefiction, geschifte decors, massascènes en dergelijke meer. Aan de andere kant zijn er de loodzware vormexperimenten of (semi)(auto)biografische strips van een jong medium dat desperaat hengelt naar een etiket voor volwassenen. Daarom vergeet men af en toe dat het ook anders en simpeler kan.
“Marvel zombies”, “Pride & Prejudice & Zombies”, “Raise The Dead”, zombies zijn hot in het land der comics. “The Walking Dead”, de succesvolle comic die nu ook te zien is als TV-reeks trapte deze revival in 2003 in gang. De meeste van de comics die nu hun voordeel doen met de hype vergeten echter wat “The Walking Dead” zo groots maakt: de emoties en de psychologie van de menselijke protagonisten. Er is echter één reeks die erin slaagde om op hetzelfde niveau de menselijke psyche te verweven met een gorefest: “Crossed”. En omdat “The Walking Dead” al door Silvester Strips in het Nederlands wordt uitgegeven zal ik het nu over “Crossed” hebben.
Geestig
Doug TenNapel begon zijn carrière als animator voor games en tekenfilms. Aangezien dat dergelijke projecten meestal niet de visie van één man weerspiegelen begon hij na een tijdje ook strips te maken. Een gelukje voor ons want “Geestenburg” is zijn tiende strip en ik vermoed dat, wanneer hij deze verhalen in de vorm van tekenfilms op de wereld had losgelaten, een hele hoop aspecten die zijn verhalen zo leuk maken er misschien niet helemaal door zouden zijn gekomen. Tien strips in twaalf jaar tijd ook. Ik vermoed dat men niet zomaar tien tekenfilms in dezelfde tijdsspanne op de wereld kan loslaten.
En alleszins ook Blues…
Marten Toonder wordt weleens de peetvader van de Nederlandse strip genoemd. Als dat waar is dan is Peter Pontiac de Godfather van de Nederlandse undergroundstrip. Laatst mocht Pontiac de Marten Toonderprijs voor zijn gehele oeuvre ontvangen. Buiten Marten Toonder zelve de beste keuze die de jury, mijn inziens, kon maken.
De uitleg over het ontstaan van deze literaire cartoons kan u hier lezen.
Dit stukje werd gepubliceerd in Schoon Schip jaargang 16 nr. 4, December 2009.
Sire
De koning sprak, iets wat hij niet veel meer deed op de respectabele leeftijd die hij reeds bereikt had. Hij sprak over rompen en botten en modder en bloed. En een niet te overschatten hoeveelheid vlees.
Zijn dorre keelgeluiden dansten in innige omhelzing met het kraken van de houten planken aanwezig op de zolder. Stof dwarrelde, zweefde, mooi kleurend bij ‘s konings ogen. Het wit al geel, het zwart al dof.
De iris zo verbleekt als de kroon op zijn grauwe haren.
De koning keek. Keek om zich heen, met krakende nek en piepende longen, en zag slechts stralen van licht die als dolkstoten door het verweerde dak heen de duisternis verwondden.
De koning keek en zag dat zijn publiek bestond uit slechts een oude nar. Een zak rimpels gehuld in fluo – vaandels, lichtjes rinkelend wanneer hij instemmend knikte.
De koning keek en zag en sprak: “Klote.”
Entertain us
“Assassin’s Creed” is een goedverkopende gamefranchise die wereldwijd miljoenen gamers in de ban houdt. Wanneer men geld ruikt heeft men meestal de neiging om de gouden koe nog wat verder uit te melken dus een spin-off in één ander medium was onvermijdelijk. Doorgaans zijn dit soort initiatieven een slecht idee omdat men meestal niet echt zo zijn best doet om de afgeleide producten van hetzelfde kwaliteitsniveau te voorzien. Het doel bestaat er immers alleen uit om het publiek naar de game te lokken.
For English scroll down.
In 2005 slaagde de Londense politie erin om een onschuldige kerel, Jean Charles de Menezes, zeven keer door het hoofd te schieten toen hij al overmeesterd en hulpeloos op de grond lag. Ze dachten, verkeerdelijk, dat hij een terrorist was. Deze strip is gebaseerd op die gebeurtenis.
De strip is ook een beetje een vormexperiment, hoewel de vorm wel voortkwam uit het verhaal. Ik hoef het niet uit te leggen, u zal het wel zien.
De strip werd getekend door Tim Joye en werd gepubliceerd in Plots Stripmagazine nr. 9 in april 2009 & in Fist Full of Comics Vol. 3 nr. 11 (Australië) in augustus 2011.
(Als de letters te klein zijn kan u klikken op de pagina, dan zal ze apart tevoorschijn komen. Als u er vervolgens nogmaals op klikt zal ze iets groter aan u verschijnen.)
KABLAAAAAAM!
Het vrouweneiland is een strip die qua verhaal volledig uit de koker van Antwerpse nachtburgemeester Vitalski komt. Hij zette op (on)geregelde tijdstippen een groep tekenaars bij elkaar, voederde ze pils en vinyl en overhaalde ze om hun talenten in dienst te stellen van zijn nietsontziende stripepos. Om en bij de 400 pagina’s, 30 tekenaars, 5 jaar werk: het heeft wat weg van een megalomaan project. Een eerste vraag die rijst bij een boek als dit: “Amai, is dat geen ongelofelijke knoeiboel geworden?” Wel, ja en nee…
De uitleg over het ontstaan van deze literaire cartoons kan u hier lezen.
Deze tekst werd eerder gepubliceerd in Schoon Schip jaargang 16 nr. 4, December 2009, Gierik & NVT jaargang nr. 27, winternummer 105 2009 & Plebs nr. 11, voorjaar 2010
licht Breekt
Alles is glas. Je kan door alles heen kijken. De straat is glas, gebouwen zijn glas, mensen zijn glas, ramen zijn glas, de lucht is glas. Vuil glas. Glas met oneffenheden. Glas met kleurverschil, glas met scheuren of sterren in. Of beiden.
Ik kijk naar mensen, ze kijken terug met glazen ogen. Ik zie hun glazen bloed door glazen aderen stromen. Sommigen hebben onrein bloed, bezoedeld bloed. Sommigen hebben kwarts door hun bloedvaten pompen. Velen hebben geen bloed.
Mensen in kostuums eten koffiebekers, een krant onder de arm en een paraplu of een aktetas bevestigd aan de andere, afhangend van de weersomstandigheden. Ze hebben een bril en haast.
Politie zandstraalt slapende zwervers. De tunnels zijn proper.
Het regent glasscherven. Men drinkt vloeibaar glas. Ik zie mensen breken. Een koppel breekt elkaar. Een politieman slaat een barst in een tiener.
Glas wordt geslepen in de vorm die we willen. Velen laten zich slijpen. De vallende glasscherven striemen iedereen. Alles wordt waziger, minder gepolijst, geblindeerd.
Alles is glas. Glas is alles.
Tweemaal prijs
Begin dit jaar kondigde de Vlaamse Onafhankelijke Stripgilde aan dat ze ook albums zou gaan uitgeven. Aangezien de Stripgilde geen winstoogmerk heeft zou men de percentages die normaal op de verkoop van een strip worden verdeeld, 35 à 42% voor de uitgever en 10% voor de stripmaker(s) kunnen omdraaien. De stripmaker krijgt 35 à 42% en Stripgilde 10% voor administratieve kosten. Dat is goed nieuws voor goede mensen, maar misschien kan u dat aan uw reet roesten en dat is uw goed recht. Het gaat voor de lezer immers om de albums, nietwaar?
Peter Moerenhout 