Er valt weinig toe te voegen aan deze aflevering.
Grafisch acrobaat Swahili hanteert de tekenpen.
Deze aflevering werd voorgepubliceerd in Plots Stripmagazine, nr. 6, in juli 2008.
(Als de letters te klein zijn kan u klikken op de pagina, dan zal ze apart tevoorschijn komen. Als u er vervolgens nogmaals op klikt zal ze iets groter aan u verschijnen.)
Swanky
Het verstrippen van “literaire” romans kent een hoge vlucht. De redenen daarvoor zijn legio. De makers willen een hoogstaande strip maken, het medium strip op een hoger niveau tillen, maken een adaptatie die op creatieve wijze omgaat met het bronmateriaal of willen simpelweg op de kap van een succesvol verhaal wat kluiten binnenrijven. “Aan boord van de Morgenster” is een adaptatie van een roman van Pierre Mac Orlan maar is duidelijk een werk van liefde. Vermoed ik. Als Riff Reb’s, de maker, geld had willen scheppen had hij wel Harry Potter of zo proberen verstrippen.
In de jaren 90 kwamen bij uitgeverij Vertigo tal van reeksen uit die meer te bieden hadden dan entertainment alleen. De makers ervan hadden iets te zeggen. De thema’s varieerden van politiek (Transmetropolitan), levensstijl en filosofie (The Invisibles) tot mentale gezondheid (Shade The Changing Man) maar ze hadden steeds één ding gemeen: ze brachten de lezer iets bij. De laatste tijd bracht Vertigo kwalitatief zeer goede reeksen uit die echter dat schepje maatschappijkritiek ontbeerden,“Y The Last Man” misschien buiten beschouwing gelaten. En dan was daar plots, in 2005, DMZ.
Evenwicht
Jarbinet is als stripmaker vooral bekend om “De as van de Katharen” maar kwam in 2009 op de proppen met een tweeluik rond WOII: “Waar de mannen vallen” en “Morgen zullen wij er niet meer zijn”. Dat tweeluik verscheen onlangs in een integrale. De aanleiding daarvoor is de verschijning van het eerste deel van een tweede tweeluik onder de naam “Airborne 44”: “Omaha Beach”. De verhalen en de personages in deze twee tweeluiken hebben totaal niets met elkaar te maken maar toch valt er een recensie te schrijven over het geheel. De sfeer, tekeningen, dialogen en het vakmanschap zijn immers van gelijke orde.
Dit kortverhaal werd gepubliceerd in Gierik & NVT jaargang nr. 28 in het herfstnummer nr. 108 in 2010.
Voor de duidelijkheid: dit is fictie.
Ballast
Toen ik hoorde dat ze gescheiden was probeerde ik haar onmiddellijk op te sporen. Ze had mij lang geleden laten zitten om met een ander te trouwen en dat heb ik nooit kunnen loslaten.
Ik denk dat ze voor hem gekozen heeft omdat ze nog net iets meer van hem gedaan kreeg. Niet dat ze van mij niet veel gedaan kreeg, maar ik heb mijn trots.
Haar vinden was niet moeilijk: haar ouders wonen nog steeds op hetzelfde adres en die gaven me zonder problemen haar telefoonnummer. Ik denk zelfs dat haar vader liever zou gehad hebben dat ze met mij getrouwd was.
Ingewikkeld
Scenarist Fabien Vehlmann is bij ons vooral bekend van de reeks “Alleen”. Er werden rond de eeuwwisseling ook enkele andere reeksen van de man vertaald maar die braken niet echt potten. Een beetje vreemd dan dat uitgeverij Blloan nu op de proppen komt met een bundeling van “Green Manor” een reeks die als zijn debuut beschouwd kan worden en die bovendien al eens, verspreid over drie albums, in het Nederlands te krijgen geweest is.
Over de Parafernalia reeks heb ik hier al bericht. Vandaag deel twee. Getekend door Swahili en gepubliceerd in Plots Stripmagazine nr. 6 in juli 2008 .
(Als de letters te klein zijn kan u klikken op de pagina, dan zal ze apart tevoorschijn komen. Als u er vervolgens nogmaals op klikt zal ze iets groter aan u verschijnen.)
Aanlokkelijk
Robert van Raffe is een aanstormend striptalent dat momenteel bezig is aan zijn eerste graphic novel: “Dandy tegen wil & dank”. Gelukkig voor ons doken er in het verleden hier en daar wat kortere werkjes van hem op. Zone 5300, Plots Stripmagazine, Eisner, Vormberichten, NRC Next en Passionate publiceerden allen reeds werk van van Raffe. Dat zijn niet de minsten.
Zwarte humor
Afrika kan me maar matig interesseren. Ik versta de Chrissen Dusauchoit die lyrisch vertellen over het zwarte continent niet helemaal. Begrijp me niet verkeerd, ik heb er niets op tegen dat mensen zich overgeven aan de droom die Afrika voor hen is, maar na Antartica is Afrika mijn minst favoriete werelddeel. De reeks “Aya uit Yopougon” speelt zich daar grotendeels af en ondanks mijn desinteresse voor de locatie heeft deze reeks me gesmaakt.
De eerste tekenaarswissel voor de Vuurzeug. Grafisch wonder Swahili neemt de tekenpen over van de magnifieke Liesbeth De Stercke.
Deze aflevering werd voorgepubliceerd in Plots Stripmagazine nr. 5 in april 2008.
(Als de letters te klein zijn kan u klikken op de pagina, dan zal ze apart tevoorschijn komen. Als u er vervolgens nogmaals op klikt zal ze iets groter aan u verschijnen.)
Peter Moerenhout 