Op 21 april verscheen “Paris” in de Engelse taal bij uitgever Knockabout Comics.
Een linkje naar het boek zelf…
En hier is al een eerste recensie.
Juij.
Op 21 april verscheen “Paris” in de Engelse taal bij uitgever Knockabout Comics.
Een linkje naar het boek zelf…
En hier is al een eerste recensie.
Juij.
In de jaren negentig werkte mijn tante voor Sanoma. (dat doet ze nog, maar de jaren negentig zijn voorgoed voorbij, toch nog voor een jaar of tachtig) Af en toe kwam er een doos gratis spullen waar haar gezin zelf geen weg mee wist onze kant uit. Vreemd genoeg zat daar ook het stripblad “SjoSji” bij. Ik zeg “vreemd” want dit blad stond vol met superstrips en zou mijn eerste kennismaking met Nederlandse strips zijn. Eén van de strips die het meeste is blijven hangen is “DirkJan” van Mark Retera.
Steven Kraan vroeg me een tijd geleden om een voorwoord te schrijven voor zijn
fantastische 24 Hour Comic Day boekje: “Drawing Daily Presents: Space”.
I need an Ipad.
Let me elaborate.
In a land before time, in a galaxy far away, (Ghent actually, but don’t spoil it) where sleep is scarce and pyama bottoms serve no purpose, twenty-odd (or twenty odd) people gathered to partake in the “24 Hour Comic Day”.
One of them was Steven Kraan. I knew his work from his “Drawing Daily” Facebookpage. Practically every day he posts one gag page. No resting on the 7th day. Eat that, God.
This time though, Kraan delivered a longer story, the 24 pages you are holding in your hands right now. Everything from his gag pages is present: dry wit, absurdity and two of his most entertaining characters which I like to cal: the spaceshmucks.
And then the art. “He draws like a child”, some of the more uninformed specimens of the human race will note. I say this is true. Kraan draws with a taste for wonder, for emotion in absurdity. He draws what todlers think and feel, and always with concern and compassion for his characters.
The comics of Steven Kraan are the only comics I read online.
I’m unable to wait for Steven to print a new comic. His work is my daily fix.
I need an Ipad.
I save the best reading for when I’m on the shitter.
Steven post elke dag iets op zijn Drawing Daily Facebookpagina.
U kan zijn werk hier bestellen. Doen, ik voorspel deze man een voorspoedige toekomst…
Jean-Claude Servais heeft intussen de gezegende leeftijd bereikt waarop leerkrachten, treinbestuurders, ambtenaren en steuntrekkers op pensioen mogen gaan. Met andere woorden: de man heeft al een karrenvracht aan strips geproduceerd. Jaren geleden, toen ik er waarschijnlijk te jong voor was, leende ik enkele van zijn strips uit de lokale bibliotheek. Het bleek dat ze meestal over de Ardennen gingen en dat er amper iets in ontplofte. Bummer.
Grote bambi-ogen, overacting, flitsende actie die soms een gebrek aan verhaal verbergt, machogedrag, veel geblaat en weinig wol… Doorgaans is manga niet echt mijn ding. Natuurlijk zijn er Akira en konsoorten, obligate meesterwerken die men als rechtgeaarde striplezer moet gelezen hebben. Maar ik had nooit gedacht dat ik nog een manga zou lezen die noch een meesterwerk, noch een op mijn zenuwen werkende strip is.
Sébastien Conard (°1982) is voor geen gat te vangen. Dit is een stripinformatieblad dus we concentreren ons hier op zijn strips maar het is het vermelden waard dat Conard zich ook waagt in andere disciplines: artikels, uitgeven, recensies, scenario’s voor andere tekenaars,… Het lijkt wel alsof Conard rechtstreeks uit de renaissance naar deze tijd gekatapulteerd werd. Een portret van een Uomo Universale in, en vroeger soms aan, de dop.
Dargaud gaf vorig jaar drie dikke integrale bundelingen uit van de reeks Pin-up van scenarist Yann en tekenaar Philippe Berthet. De drie integralen verzamelen de nummers 1 tot en met 9 die verschenen tussen 1994 en 2005. Ze moeten waarschijnlijk als speerpunt dienen voor album nr. 10, “Het dossier Alfred H.”, dat ook onlangs uitkwam. Een stilte van 6 jaar tussen het laatste en het nieuwste album zorgt er immers voor dat de lezersinteresse taant. Lees verder
Een strip van uitgevrij Sombrero. De iets guitigere striplezers onder ons weten wat dat betekent: porno. En toch geeft Sombrero af en toe iets uit dat meer is dan double penetrations en money shots. Zo ook “In Articulo Mortis”. Lees verder