Recensie: Mustard Magazine nr. 5

Mosterd bij de vis

Er zijn deze week geen strips uitgekomen die er bovenuit springen naar mijn bescheiden mening. Daarom richt ik mijn liefdespijlen op Mustard Magazine. In dit Britse, satirische magazine staan amper strips, maar dat geeft niet. Dit zijn tijden van graag zien en verbroedering en bovendien is het een ongemeen grappige publicatie, dus…


Mustard Magazine is het geesteskind van Alex Musson en komt onregelmatig uit omdat men wacht tot men genoeg fondsen heeft eer men een nieuw nummer op de markt gooit. Het is dus van het grootste belang dat het magazine tot bij zoveel mogelijk kopers geraakt.

Het blad is duidelijk een werk van liefde en toewijding. Elke pagina wordt propvol gestoken met moppen, cartoons, satirische artikels, enz. Dat alles echter zonder dat de lay-out verwarrend wordt. Zelfs tot in de kantlijn toe staan er bijvoorbeeld grappige filmtitels van zogezegde sequels op kaskrakers. Wat dacht u van “Troy II: Troy harder”.

Uiteraard is dit niet zomaar een blad voor iedereen. Een degelijke kennis van het Engels is bijvoorbeeld nodig om alle grappen en woordspelingen terdege te begrijpen. Ook een meer dan middelmatige op-de-hoogteheid van Britse geschiedenis en politiek is gewenst.

Het grappigste zijn de nieuwsitems die doorheen het blad verspreid staan en de fake filmposters van onbestaande blockbusters.

In elk nummer staan ook uitgebreide interviews met bekende Britten. Men focust hier op eigen kweek. In vorig nummer werd Alan Moore aan de tand gevoeld, in deze nieuwste publicatie legt men Stewart Lee en Richard Herring, twee komieken, op de rooster. Voor vele lezers zal onbekendheid met de namen van deze laatste twee afschrikken. Ik geef toe: ik kende ze ook niet, maar dankzij het lezen van dit interview weet ik nu dat het twee komieken zijn waarvan ik zeer binnenkort eens het één en het ander van ga bestellen op DVD. Men leert dus bij. De interviews zijn van zeer degelijke kwaliteit en worden afgenomen door mensen die interesse hebben voor hun gesprekspartner. Men zou denken dat dit een voorwaarde is voor elk interview maar de realiteit leert ons anders.

Verder zijn er nog enkele vaste rubrieken die eveneens de moeite waard zijn. In “Cult Corner” bespreekt een gastschrijver een onbekend cultureel fenomeen of een artiest waarvan u van het bestaan ervan waarschijnlijk niet op de hoogte bent (In dit nummer Alan Moore over Jack Trevor Story). Zeer lollig ook is “Overheard”, een item waarvoor door lezers op straat opgevangen gespreksflarden geïllustreerd worden. They’re funny ‘cause they’re true.

Allemaal goed en wel, respect voor zoveel arbeidsethos en dergelijke maar het belangrijkste aspect van een blad rond humor is uiteraard of u ermee kan lachen. Als u houdt van ondeugende, doch clevere, tongue in cheek absurditeiten op smaak gebracht met Britse droogheid met Sahara-allures dan zit u goed. Ik moest enkele keren luidop lachen en dat gebeurt eerlijk gezegd bijna nooit als ik gedrukte humor onder mijn loep neem.

U kan het blad rechtstreeks bestellen via www.mustardweb.org/shop. Hun perfecte service zorgt ervoor dat het enkele dagen later al op de deurmat ploft. U kan daar ook terecht voor enkele previews om zo het kopen van een kat in een zak te omzeilen.

(Als de letters te klein zijn kan u klikken op de pagina, dan zal ze apart tevoorschijn komen. Als u er vervolgens nogmaals op klikt zal ze iets groter aan u verschijnen.)

Mustard Magazine nr. 5

Alex Musson en anderen

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Recensies en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s