Recensie: Blloan – Eerste lichting

Knock-out

Een veel gehoorde verzuchting binnen de stripwereld is dat de grote, stoute, commerciële uitgeverijen meer risico’s zouden moeten nemen. Ze moeten meer kansen geven aan beginners en experimenteel werk. Dat is natuurlijk niet waar. De grote kolossen moeten juist niets. We leven in een vrije wereld(economie).

Aan de andere kant, als zo’n uitgeverij zo’n taak wel op zich neemt dan getuigt dat van visie, durf en liefde voor de strip. Als zij beginners en obscuurder werk in het daglicht plaatsen middels de hun beschikbare promotiekanalen dan verzekeren zij niet enkel de opvolging en de bestsellerauteurs van morgen, zij ontvoogden ook het volk dat denkt dat strips nog steeds “mannekensbladen” zijn en zij zorgen ervoor dat hun uitgeverij niet het imago krijgt van geldbeluste goudhaai.

In Stripgids gaf CEO van Ballon Media Alexis Dragonetti een tijdje geleden een opmerkzaam interview waaruit zijn commerciële talent bleek: zijn bedrijf verspreidt de strips van onder andere Dargaud, Le Lombard en Dupuis in België en Nederland. Maar evenzeer kwam aan het licht dat hij inzicht heeft in het medium en dat strips voor hem niet enkel een te verkopen product zijn.

En nu is daar Blloan, een imprint om “de betere strip” onder uit te geven. De eerste lichting daarvan is binnen, vier strips, of “Graphic Novels”, zo u wil. Ik stel ze even aan u voor.

Black Page – Giroud, Lapière & Ralph Meyer

Giroud staat garant voor goed geschreven strips die er vlotjes ingaan. Ook hier is dat niet anders. We krijgen een spannende thriller voorgeschoteld over een succesvol schrijver en zijn personages. De ingenieuze structuur van het verhaal maakt dat de plot dubbel zo spannend is.

De schrijver waarvan sprake is een geheimzinnige kluizenaar die nog nooit interviews gegeven heeft. Een literair journaliste gaat naar hem op zoek. Die verhaallijn wordt afgewisseld met scènes uit het boek dat de auteur op dat moment aan het schrijven is. Zijn verhaal gaat over een Palestijnse overlevende met geheugenverlies. Langzaam maar zeker wordt duidelijk dat beide verhalen niet los staan van elkaar.

De tekenstijl varieert wanneer we van plotlijn naar plotlijn springen. De inkleuring bestaat uit een zeer treffende, haast monochrome, aanpak. De strip kent een verrassend slot en verhaal en thema, dat toch niet één van de minste is, worden op serene wijze afgerond.

Vijfduizend kilometer per seconde – Manuele Fior

Een boek dat in 2011 de “Fauve D’ Or” won in Angoulême kan niet slecht zijn. En dat is het ook niet. We volgen twee personages en hun amoureuze strubbelingen van pubertijd tot eind middelbare leeftijd. Ook dit boek weet op slimme wijze te puzzelen met plotlijnen. De hoofdstukken concentreren zich afwisselend op hoofdrolspelers Lucia en Piero. Fior laat bewust informatie weg, soms zitten er vele jaren tussen verschillende hoofdstukken, en weet zo de verassingen en de poëtische sfeer erin te houden.

In dit boek zachte penseelstreken en vaak vale, maar daarom niet minder oogstrelende, kleuren. Ik moest soms aan Brecht evens denken. Maar misschien wil dat niet zoveel zeggen. Ik denk zoveel aan Brecht Evens.

Fior weet in deze strip kleimenselijke hebbelijkheden en grootstedelijke gevoelens te vangen, te stropen en vervolgens op de pagina en uw netvlies te branden. Pakkende shit.

De zoon van Rembrandt – Robin

Dit is een soort biografie van de meester, maar dan wel gezien door de ogen van zijn zoon. Dat blijkt een meesterzet omdat het leuk identificeren is met de dromerige belhamel Titus.

Terwijl we zijn vader zien ploeteren met verf, bakkeleien met de Kerk en worstelen met schulden, groeien we samen op met Titus. We worden verliefd, bezondigen ons aan schelmenstreken en voelen langzaamaan ook de steken van verantwoordelijkheid en volwassenheid in onze zij branden.

Robin heeft overduidelijk naast Quentin Blake geslapen en heeft wat tekenvlooien van hem overgenomen. Krasserige zwart-wit lijnen toveren voor u de Zeventiende eeuw tevoorschijn en, belangrijker nog, zorgen voor een zeer expressieve cast.

Voor het rijk – Merwan & Vivès

Ik mag graag Vivès lezen, maar eerlijk gezegd had ik even genoeg van intieme “Schuchtere jongen ontmoet meisje of omgekeerd” verhalen. Wat in “Voor het rijk” gebeurt was daarom nog meer een welkome afwisseling.

Niets aan deze strip is zomaar te benoemen. Het boek begint als een vrij down to earth historische strip. Het gaat over het Romeinse Rijk, dat later eerder het Romeinse Rijk uit de mythologie blijkt, en meer bepaald over een groepje soldaten. In het eerste hoofdstuk gebeurt er nog niet zoveel opmerkelijks. Amusant is het echter zeer zeker, temeer omdat ik, dankzij de humor en dialogen, van het groepje hoofdpersonages een soort “The A-Team” vibe kreeg.

De groep krijgt de opdracht om nieuw land te gaan verkennen. In het tweede hoofdstuk krijgen de mannen het aan de stok met Amazones, wat voor een paar werkelijk Herculiaans heldhaftige scènes zorgt. Mijn mond viel open, temeer omdat sommige plaatjes werkelijk van een zeer hoogstaande techniek getuigen. Niet enkel grafisch maar ook de manier van kadreren en in beeld brengen.

Het derde hoofdstuk gaat de filosofische toer op en eindigt in een metaforische trip die doet denken aan “2001: A Space Odyssey”. Grrrrrooooovy.

De tekeningen zijn als vanouds top en krijgen hier een korrelige, haast vuile, inkleuring mee. Vivès heeft nog nooit meer aangeleund bij Olivier Schrauwen. En die twee leunen dan weer aan tegen Winsor McCay en consoorten.

Met de strips van deze eerste lichting van Blloan zit het dus meer dan snor. De fysieke uitgaven zelf zijn echter eveneens een schot in de roos. Voor elke strip werd blijkbaar rekening gehouden met hoe die het beste gepresenteerd zou kunnen worden. Hardcover of softcover? Groot of klein formaat? Flappen of toch liever flaploos? Elke keuze blijkt de goede geweest te zijn.

Bij “Vijfduizend kilometer per seconde” heeft men de moeite genomen een wikkel met de vermelding van de gewonnen prijs om het boek te doen. Zo hoort het. Dit is hoe dit soort strips behandeld moet worden.

Ook de vertaling, die bij andere strips vaak mijn tenen doet krullen, is van een hoog niveau. Er is dus weinig aan te merken op deze vierling van Blloan. Wat wel opvalt is dat deze vier strips niet helemaal een risico inhouden: iets licht verteerbaars, een prijswinnaar en twee goedverkopende auteurs. Normaal dat men sterk wil openen, maar Blloan heeft te kennen gegeven ook talent van Belgische en Nederlandse bodem te willen uitgeven. Laat ons hopen dat dat niet lang op zich laat wachten. Want het is broodnodig.

Black Page

Tekst: Frank Giroud & Dennis Lapière

Tekeningen: Ralph Meyer

Inkleuring: Ralph Meyer & Caroline Delabie

HC – € 17,95

Vijfduizend kilometer per seconde

Manuele Fior

SC – € 19,95

De zoon van Rembrandt

Robin

SC – € 19,95

Voor het rijk

Tekst en tekeningen: Merwan & Bastien Vivès

Inkleuring: Sandra Desmazières

HC – € 29,95

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Recensies, Stripelmagazine en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s